Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Ομίχλη

Μινωίτισσα μάνα η καταχνιά
κατέβηκε στα μάτια
και φώναξε ξανά
ποιος είναι ο θεός
όπως δεν το φώναξε ποτέ
κανείς παπάς ή διάκος.
Ασήκωτη αλήθεια
έστειλε τους ανθρώπους
για ύπνο.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πόσο η σημερινή καταχνιά –μινωίτισσα πράγματι- ακύρωσε τον ήχο των προσωπείων
... των γερασμένων ρόλων κ γελασμένων υποκριτών... ξεθώριασε τις κινήσεις τους και σιγά σιγά ιχνογράφησε το βλέμμα πιο καθάριο, να μπορεί να διακρίνει εκείνες τις ασήκωτες αλήθειες που δεν μας στέλνουν για ύπνο... μια αλήθεια κι ένα καρφί στον ώμο ...αλήθεια πόσο άνθρωποι θα μπορούσαν νά ναι όσοι δεν υποψιάζονται καν το κάρφωμα;;
πόσο ξεκάθαρη είναι η μορφή των παιδιών...παρόλη την καταχνιά... ξεκάθαρη κι ατόφια
μακάρι να συνεχίσουμε πλανεμένοι στο δικό τους πλάνο

Πλανη είπε...

Μακάρι