Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Σονέτο θρηνητικό

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κ΄η ποίησις
είναι το καταφύγιο που φθονούμε.
Κ. Καρυωτάκης.


Στο σταθμό της Λυόν μάς περίμενε
άνους όχλος. Κύμβαλο αλαλάζον,
άνους και περί άλλα τυρβάζων
με γυναίκες φρικτές και καθήμενες.

Στο σταθμό της Λυόν μάς ενέπαιξε.
Χαϊρεντίζεται, γελάει εντόνως,
σαλτιμπάγκος γελοίος και όνος,
τη ζωή του σε δίνη ενέπλεξε.

Στο σταθμό της Λυόν αχ! ξεψυχούμε,
νόθες ελπίδες της τύχης μελτέμια.
Salta in banco κι εμείς να σωθούμε.

Στο σώμα μας, στη μνήμη ετόξευσε.
Μας εδιώξαν οι άνοες, κι η ψυχή
είναι μια μπάνκα που πάλι επτώχευσε
.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

πολύ χαίρομαι που ο Καρυωτάκης έδωσε την αφορμή για καινούργιες (κατά)φυγές...